Vrouwen, zelfzorg en dienstbaarheid

Mijn vorige blogpost lijkt een pleidooi voor moeders aan de haard. Omdat dit niet de boodschap is die ik wil brengen, wil ik hier dieper op ingaan.

Ik ben een voorstander van thuisblijfmoeders omdat dit het meest natuurlijke is, maar ik vind tegelijkertijd dat dit een vrije keuze moet zijn: geen enkele vrouw mag verplicht worden om thuis te blijven! Het is aan het gezin om een evenwicht te vinden waarbij elk gezinslid een tevreden leven leidt (geen gelukkig, maar tevreden: zie Geluk als ultiem doel). Als een vrouw de behoefte heeft om uit te gaan werken, moet dit mogelijk zijn, zonder enige offer van een ander gezinslid (of van haarzelf).

Als we de indoctrinatie van de maatschappij even wegdenken en diep in ons hart kijken, merken we dat we als vrouw willen zorgen voor anderen. Ik wil hier niet op ingaan of dit nurture of nature is, maar het is een feit dat we tevreden zijn als wij zorgen (geldt ook voor mannen, maar uit zich anders). We hebben gekozen om als vrouw op de wereld te staan en het is eigen aan ons "vrouwenhart" om te willen zorgen voor anderen, dit kan een huisdier zijn, een plant, een kind, partner of hulpbehoevenden of zelfs een huis dat wij inrichten en onderhouden: wij verlangen naar iemand of iets om voor te zorgen. Dit betekent echter niet dat wij onszelf moeten wegcijferen en enkel voor de anderen zorgen. De voornaamste persoon waarvoor wij moeten zorgen is onszelf (de binnenste cirkel). Enkel dan zijn wij in staat om goed voor anderen te zorgen.

Hoe vaak cijferen we onszelf niet weg? Niet enkel in ons gezin, maar ook op de werkvloer en in de maatschappij? We gaan ver over onze grenzen om te voldoen aan de verwachtingen van anderen en vaak gaan we te ver: we plegen roofbouw op ons lijf en onze energie. We laten als het ware toe dat anderen onze energie aftappen. Dit trekt vaak energetische parasieten aan wat de situatie enkel maar verergert. En op een gegeven moment kunnen we niet meer: we zijn op. Dit uit zich bij iedereen op een andere manier: de een gaat extreem veel tijd en aandacht voor zichzelf opeisen, terwijl een ander zich volledig afsluit en zichzelf verwaarloost.

Als je jezelf hierin herkent, is het eerste dat je moet doen even tijd voor jezelf nemen: een paar minuten is al vaak voldoende. Sta even stil en adem rustig. Laat de gedachten en emoties vrij stromen en hou niets vast: observeer je gedachten zonder enige oordeel of verlangen. Na deze mini-meditatie zal je weten wat je moet doen. Vul de tekorten van je lichaam aan en je energie zal volop stromen. Heb je slaap nodig? Maak dan tijd vrij om te slapen. Eet je ongezond? Verander je eetpatroon. Heb je behoefte aan aanrakingen? Laat je masseren. Beweeg je te weinig? Ga buiten. Brengt je werk veel stress mee? Kijk wat anders kan en verander eventueel van werk. Wat je ook doet: verlies je niet in jezelf. Je bent een deel van het Geheel ,voel dit en ervaar dit bij je zelfzorg.

In het begin zal je veel tegenstand merken. Veranderingen kosten altijd tijd. Hou er ook rekening mee dat je enkel jezelf kan veranderen en geen macht hebt over je omgeving. Als je een aantal zaken thuis of in het gezin of een relatie wilt veranderen, kan je tegenstand krijgen, dat is normaal. Aanvaard dit en laat je niet ontmoedigen. Soms is een grens nodig om meer onszelf te zijn en soms verdwijnt een grens als we het aanvaarden.

Tot slot wil ik nog opmerken dat dienstbaarheid een bijzondere vorm van zelfzorg is (en omgekeerd zelfzorg een bijzondere vorm van dienstbaarheid). Omdat wij deel zijn van de Eenheid zorg je voor jezelf wanneer je voor anderen zorgt en zorg je voor anderen wanneer je voor jezelf zorgt. Je mag echter nooit opgaan in de ander: de ander is de ander en leidt zijn eigen leven. Jullie wegen lopen even samen omdat je elkaar kan bijstaan, maar jullie wegen zijn niet gelijk. Aanvaard dit en help de ander binnen jouw mogelijkheden en zorg voor de ander zonder over jouw eigen grenzen te gaan. Zo ontstaat er een harmonieuze wisselwerking van energie dat leidt tot evenwicht.
Er zijn momenten in het leven dat we het gevoel hebben dat we waardeloos zijn of ons verloren voelen. Dat zijn de momenten dat de connectie met de Eenheid verzwakt is. Op zo'n momenten helpt zelfzorg en dienstbaarheid de connectie herstellen: verzorg je en zorg. Dwing jezelf om je Aardse voertuig te verzorgen en om te zorgen voor een ander. De ander kan ruim gezien worden als al het leven, dus ook planten en dieren. Tijdens de zorg voor het Aardse zal je connectie sterker worden en zal je jezelf beter voelen en aarden. Hoe lang dit duurt is moeilijk te zeggen: het duurt zo lang als het duurt. Aanvaard dit en geniet van de wandeling op je levensweg.
Verlies jezelf niet in de verwachtingen van de anderen of de maatschappij: jij bent omdat jij bent en als je je slecht voelt, ben je aan het afdwalen van je essentie. Het is niet omdat het maatschappelijk gezien van je wordt verwacht dat je moet veranderen. Respecteer anderen en hun vrijheid, maar zorg voor je kern, steeds met respect voor de Eenheid waar jij en ook de ander toe behoort.